Met of zonder korset - Dutch Designers Outlet

Fout: Dit product is niet langer op voorraad.

Met of zonder korset

De geschiedenis van het korset gaat heel ver terug. Vrouwen in de Griekse oudheid zouden het korset al gebruikt hebben om de borsten te ondersteunen en de spieren in de taille meer kracht te geven. Maar al snel werd de vorm belangrijker dan de functie en lieten vrouwen over heel Europa de taille flink insnoeren.
In de 13e en 14e eeuw leerde men dat het lichaam kneedbaar was. Het korset werd mode. Voor het eerst werden korsetten in jurken genaaid. Er werden geen comfortabele materialen gebruikt om de korsetten de goede vorm te laten krijgen. Materialen als boomschors en loden platen, werden niet uitgesloten, en waren dan ook absoluut geen pretje om te dragen.
In de 15e eeuw werd de taille hoog en onnatuurlijk smal. In Italië en Spanje ontstonden soepele materialen, zoals zijde en kant, die zeer geschikt waren om het korset aan de zijkanten te versoepelen en af te werken. De zijde linten werden gebruikt voor het insnoeren in de zij en op de rug.
In de 16e eeuw werd de mode geregeerd door de adel. Het uiterlijk vertoon was belangrijk voor iemand met macht, stand en rijkdom. Aan het Franse hof leefde de Italiaanse prinses, Catherina de Medici. Zij ‘introduceerde’ de lichte stalen frame in het korset.
Al snel werd de ‘trend’ overgenomen door de Engelse koningin Elizabeth. Nog steeds is niet helemaal duidelijk of deze stalen frames, met zijde linten aan de achterkant, gedragen werden omdat het gezond was of alleen voor de vorm werden gedragen. Het korset werd toen al vergeleken met het harnas van een ridder: oncomfortabel en weinig heilzaam. Het korset werd losgehaald van de rokken, zodat het flink kon worden aangesnoerd. De borsten werden uit schoonheidsideaal platgedrukt, om het lichaam van een jong meisje na te streven. Het korset mocht ook gezien worden: kant werd niet meer alleen aan de zij- en achterkant gedragen maar ook aan de voorkant gestikt.
Na een periode van soberheid in de 17e eeuw, bracht Lodewijk de 14e opnieuw weelde, luxe en extravagantie in zijn hofhouding in Versailles. Het korset werd nu over de blouse gedragen en werd vervaardigd uit kostbare walvisbotten (baleinen) in plaats van boomschors en andere materialen. De blouse kreeg aan de bovenkant bandjes om de borsten hoog te houden, de voorloper van de bh.
In de 18e eeuw, toen de korsetten met de kitscherige ‘rococostijl’ meegingen, kwamen opmerkelijk veel vrouwen aan de macht. In Engeland was dat koningin Ann, in Rusland Catherina de Grote en in Oostenrijk keizerin Maria Theresa. Echter, alle ogen bleven gericht op Fankrijk. Parijs was toen al koploper op mode gebied. Hier gebeurde het allemaal. Het korset werd smaller en rijkelijk versierd.
Ook adellijke kinderen, zowel meisjes als jongens, kregen zodra ze konden lopen een korset aangemeten. Zo werd hen op zeer jonge leeftijd geleerd sierlijk en rechtop te lopen.
Aan het eind van de 19e eeuw kwam met behulp van de techniek de ‘revival’ van het zandlopermodel. De materialen werden vriendelijker. Het ‘droit-devant’-korset werd een hit.
Het ‘droit-devant’-korset, met ‘ontelbare’ haken en ogen, werd met behulp van een kleedster met alle kracht samengetrokken. De tailleomvang moest als het even kon een omvang krijgen van 40 cm. Dit eiste wel zijn tol, vapeurs en flauwtes waren niet van de lucht.
Het zorgde ervoor dat de buik werd platgedrukt en billen en borsten overvloedig uitpuilden. De middel moest met twee handen omvat kunnen worden. Om het korset dicht te krijgen, had de vrouw hulp van meerdere mensen nodig.
In de loop der tijd is het korset onderdeel van luxe onderkleding geworden. Het korset dat we nu kennen geeft gelukkig meer bewegingsvrijheid.
Vanuit verschillende hoeken waren negatieve geluiden te horen over dit kledingstuk. Zo vonden niet alleen de conservatieven het korset verwerpelijk, ook geëmancipeerde vrouwen van begin vorige eeuw spraken er schande over. Ze noemden het korset een “uitvinding van de masculiene onderdrukking.” De vrouwelijke voortplantingsorganen zouden beschadigd raken en vrouwen zouden zelfs onvruchtbaar worden door het dragen van het korset. Maar harde bewijzen zijn er nooit geweest.
Marteltuig of niet, het waren de vrouwen zelf die het korset keer op keer uitvonden.
Op bepaalde groepen oefent het korset ook nu nog een grote aantrekkingskracht uit.

In 1899 veroverde een nieuw korset de markt, het droit-devant. Een metalen versteviging zorgde dat de draagster niet alleen een wespentaille kreeg, maar ook een platte buik en een holle rug.

[klik voor vergroting]

De nadruk lag op boezem en achterwerk. De eerste stak pront naar voren; de bilpartij werd zo nodig extra geaccentueerd met een tournure. De zo gevormde S-lijn (onder) sloot naadloos aan bij de golvende lijnen van de Art Nouveau, een kunststijl die op dat moment populair was. Tot ongeveer 1809 bleef het droit-devant korset in de mode.